Pagina's

vrijdag 12 mei 2017

over 5 teksten


Het eerste weekend van de paasvakantie ging ik op toneelweekend. Dat het geweldig was, ik nu al weer heimwee heb, ik veel gelachen heb,... daar ga ik het niet over hebben wel over een "opdracht" die we mee kregen.
Zoek een tekst die jou inspireert.

Omdat eentje geentje is, bracht ik er 5 naar voren.

Ik deel ze graag met jullie.


en dan deze zinnen:

Kan alleen moar geven
Wa'k te bieden hem
Kan alleen moar zeggen
‘t Weinige da'k weet
Ik heb zitten marchanderen
Opportunist
Moar met de liefde
Onderhandelde ni

(uit: Koning liefde - Tourist LeMc)

deze van Ida Gerhardt hoort er ook bij:

Wanneer een mens, door pijn getatoueerd 
afwerensmoe zich op zijn zijde keert, 
het zweet nog tracht te wissen met het laken; 
wellicht, wellicht dat ge eindelijk zwijgen leert.

Ik had voor mijn Ida nog nooit van deze Ida gehoord, maar toen we 6 jaar geleden beslisten om voor een Ida te gaan heb ik eerst de naam eens gegoogeld. En toen kwam ik op dit rauw gedicht uit. 

Naast deze kan er uiteraard ook geen klassieker ontbreken:

En dan nog een liedje om het af te leren. Ik ken niet veel van muziek. Echt niet. Een minpuntje van mij, ik geef het toe. Maar toen ik dit hoorde was ik fan. Fan van Belgische muziek (bleek dan nog een aangepaste cover te zijn van een andere Belgische grootmeester), vooral van muziek met een hoekje af. (en voor een fan van de Backstreet Boys was dit al straf genoeg, me dunkt ;) 

En jullie, hebben jullie inspirerende teksten? Teksten waar je een bepaald gevoel naar luistert, weemoedig meezingt of van buiten reciteert? 




woensdag 10 mei 2017

Jarige Ida

Ida is vandaag jarig.
Serieus, 6 jaar geleden lag ze nu voor het eerst bij mij, op mij, naast mij.
Dit schoon bolleke groeide uit tot een eigenwijze, gevoelige maar toch stoere meid.
Eentje zonder zittend gat
Eentje die graag lacht
Eentje die geen moppen kan vertellen
Eentje die graag liedjes uitvindt, want meezingen is haar ding niet
Eentje die mainstream niet begrijpt
Eentje die heel goed aanvoelt wanneer ze toch maar beter doet alsof ze bij de meute hoort
Eentje die van uitdagingen houdt
Eentje die precies weet wat, hoe en wanneer ze iets wilt.
Eentje die niet snapt als iemand haar niet snapt.
Eentje die falen geen optie vindt.
Eentje die alles wilt weten, alle details onthoudt.
Eentje die keihard uitkeek naar vandaag!
Ik bekeek vorige woensdag met haar wat mijn vestimentair plan was.
Compleet niet haar goesting. 
Dat liet ze dan ook duidelijk verstaan.
We zochten dan samen op pinterest naar een compromis. Ik wou een rok, zij wou strepen. Ik wou een lange rok met strepen, zij een minirok met strepen.
Helaas werd ik ziek, dan oscar, dan Jef, dan Tom (nog altijd, bij mannen duurt dat altijd wat langer voor die kiemen er allemaal uit zijn)
Om dus gisterenavond in actie te schieten.

Ik had enkel een streepjesstof die oké was voor Ida, geen patroon, geen afgelijnd plan.
Wie mij volgt op instagram, zag het al. 38 minuten voor middernacht was ik klaar met haar kledij. Ruim op tijd ;)

Ik ging voor een T - shirt en rok.

Ik begon met de rok.

Ik baseerde me op deze look en nam een streepjesstof die ik ooit had gekocht in de Veritas.
De horizontale strepen waren voor mij ideaal om zakken in te verwerken. Ik wou geen zijnaad.
Door een knipfout kon ik geen 2 evengrote zakken maken dus ging ik voor complete onsymmetrie: een zak links en een grote strik rechts.

 vooraanzichtgewijs werd het dit.
Voor de afmetingen hield ik mij aan deze afmetingen.
Aangezien ik geen zwarte elastiek in voorraad heb (en ook geen witte), nam ik boordstof. 
Voor de afmetingen van de boordstof keek ik naar die van de lulu broek die ik 2 weken geleden maakte. (ahja, zo 's nachts gaan meten bij uw kind, geen aanrader. Geloof me maar op m'n woord, geen aanrader)

Nu Ida heeft niet zot veel kleren en al zeker geen zwart dat hier op pastte.
Dus om 22u34 was mijn rok klaar en 10 minuten later had ik een basis gestikt voor een T - shirt.

(echt waar, lang leve de smartphone die me deze adequate info nu kan verschaffen ;) )
Dit allemaal samen werd dus
Hoe ik nu op dat nachtelijk uur nog aan zo een schoon gesneden velleke flexfolie kwam? In ons team zitten veel talenten, eentje daarvan heeft het talent om last minute collega's te helpen. Zij sneed dit uit voor mij, bracht dit dinsdag mee en het enige dat ik moest doen was een slogan leveren en die dus opstrijken. 

En dat beste kind ooit...
Genoot van haar dagje (echt als zelfs de Colruyt meedoet met jouw verjaardag, hoe cool zijt ge dan?!?)
 Kreeg een basketbalpaal (en bal) cadeau


video

Ida

(al van toen en toen en toen en toen)

zaterdag 29 april 2017

mais il est où le soleil?

De vraag die ik me de laatste dagen meermaals in verschillende talen heb gesteld.

Niet dat er geen zon was, maar ik dacht eerder aan een zacht lente zonnetje, zo eentje die mijn sproeten doet verschijnen, zo eentje die blote tenen toelaat, zo eentje dat de mensen niet raar naar jou kijken omdat je per sé met blote benen buiten wilt lopen,...

Zo eentje gelijk vandaag maar dan voor wat langer dus...

En omdat in stilte afwachten niets voor ons is, ging ik aan de slag met een zonnige,zomers, vakantiegevoel oproepend stofje. Allez voor mij dan toch, misschien draait u gewoon met uw ogen als je het ziet. En een broekenpatroon.

Want laat u vooral niet misleiden: je ziet Ida misschien al eens op een feestje in een kleedje, het blijft toch een voorstander van broeken.
(of eigenlijk shorten, maar daar moet de zon toch nog wat meer haar best voor doen ;) )

 Het stofje vond ik bij Veritas. De zakken zijn een overschotje van hier.
Het patroon is de Lulu, uit de laatste La Maison Victor.

En met een wel heel bereidwillige model geeft dit dit....

met veel plezier en onnozelheid presenteert ze haar nieuwe aanwinst...



De kleine broer moest er ook eens bijkomen en let op het strategisch geplaatst drinkbusje, express. Jawel. Mijn dochter denkt na over haar shoots ;)

En dit is één van de weinige kledingstukken die ik maakte die al spontaan door haar gekozen gedragen werden.

Maar betere foto's zijn daar helaas niet van ;)

Conclusie:  toppatroon voor mijn topdochter 



patroon: Lulu broek, La Maison Victor mei-juni 2017 - maat 116 gemaakt, van lengte net gepast, ik kon de zoom niet doen zoals ze het voorschrijven
stof (buiten het restje), fournituren: Veritas

vrijdag 28 april 2017

Hulp bij het plannen van onze reis...

Ik weet het, normaal is vrijdag de dag waarop je een lijstje te lezen krijgt van 5 dingen die op de één of andere manier vrband houden met elkaar.
Awel, deze keer niet. Ahneen, ik schakel jullie gewoon in om onze reis onvergetelijk te maken.
Met als beloning: eeuwige dankbaarheid. Hell yeah!

De kogel is door de kerk. Wij gaan dit jaar kamperen in Catalonië.
Serieus.
Dat het ver rijden is dat weten we al
Dat ze daar een soort van Spaans spreken ook.
Voorts hoop ik hier nog wat info te vinden:

Maar kruis ik nu mijn vingers en hoop dat jullie massaal verborgen parels, ervaringen (met kinderen tot 6 jaar), keileuke maar toch klein maar fijne campings,...willen delen met mij.
Echt. Denk aan de eeuwige dankbaarheid en weet je wat...ik stuur je nog een kaartje ook op.
Volgens google translate zeggen we dan binnen een dikke 2 maand:

fins a la propera


vrijdag 21 april 2017

lijstje van 5


Voor vandaag presenteer ik u de 5 principes rond opvoeden die ik op gaf nog voor de oudste 1 jaar was.

  • met stip op nummer 1. DE TUT. 't kind werd geboren met een enorme zuigkracht (volgens de verpleegsters, wat wist ik er van?!?) en de'r moeder (ik dus) er van overtuigd dat het kind noch een tuttemie noch een duimzuiger mocht worden. Dus volgens de verpleegster zat er maar één ding op: heler dagen met mijn pink in 't kind de'r mondje zitten of met mijn borst. Welgeteld één dag later kreeg de dochter een tut. Ongeveer 3 jaar later was ze er vanaf. 
  • mijn kind zal nooit studio 100 in huis hebben. Serieus. Ik vond dat niet kunnen. Niet dat ik iets tegen onnozele figuren heb (in mijn tijd grote fan van de pratende hond) maar commercieel gedoe, 't ligt toch niet in mijn favoriete koopschuif. 't kind was nog niet geboren of Tom kwam met een zacht, grappig clowntje in't rood af. Wisten wij veel wie dat was. Bumbalu. Blijkbaar, de beste vriend van Bumba. Nadien kwam er nog een dvd in huis, een poster van K3,...
  • het is oké als een maaltijd eens niet zo gezond maar geweldig lekker (ongezond) is.
  • ik zal steeds pedagogisch verantwoord bezig zijn met mijn kind. Of niet. Echt niet. Ik kan gerust in mijn zetel zitten kijken hoe (on)verantwoord ze buiten spelen. Zonder schuldgevoelens. Nem
  • daarnaast het overladen met aandacht, eens negeren van tijd tot tijd, in ons bed bijslapen, een wijzend vingertje, opgelucht ademhalen als ze even in hun bedje willen slapen, het jammer vinden dat ze alweer een dutje doet...
En jij? Had jij ook een idee wat je wel/nooit of te nimmer ging doen? Hoe lang hield jij het vol?